Þetta bréf skrifaði ég til gamla bekkjarins míns í Lækjarskóla í fyrradag:
Kæri gamli bekkur,
Það er mjög gaman hérna úti í Kanada. Nú á ég heima í Victoria, sem er höfuðborg Bresku Kólumbíu, sem er eitt af fylkjum Kanada. Við búum í View Royal, sem er hluti af höfuðborgarsvæðinu (svipað og t.d. Hafnarfjörður).

Við mamma hjá einni súlunni.
Ég byrja í skólanum á morgun, 8. september. Skólinn er nefndur eftir bænum mínum og heitir View Royal Elementary. Hér eru krakkar frá fimm ára upp í fimmta bekk, en í sjötta bekk fara þau í annan skóla. Ég er búinn að fara einu sinni að skoða skólann og finnst hann voðalega flottur.
Áður en við komum til Victoria flugum við til Seattle sem er borg í Bandaríkjunum. Fór þar í dýragarð sem heitir Woodland Park Zoo og sá þar mörg dýr. Þar á meðal má nefna vampíruleðurblöku, kómódó dreka, risa kyrkislöngu, hrægamma, górillur, ljón, fíla, gíraffa, zebradýr, skallaerni (sem ég tók mynd af og sendi ykkur), uglur og skógarbirni.

Ég ligg á stærsta squashi sem ég hef séð!
Í Victoria er ýmislegt að sjá og gera, eins og t.d. skordýrasafnið Bug Zoo sem mér fannst ótúlega skemmtilegt, þar fékk maður að halda á pöddunum og klappa þeim. Ég sá eitt ótrúlega skrýtið, hvæsandi kakkalakka. Og svo líka engisprettu sem lítur út eins og trjágrein!
Ég hef farið nokkrum sinnum að synda í vötnum í nágrenninu og séð sinfóníuhljómsveit Victoriu spila á pramma í sjálfri höfninni. Við höfum farið í lítinn bæ sem heitir Duncan og skoðað tótemsúlur, enda er Duncan kallaður bær tótemsúlnanna. Efst á þeim tótemsúlum sem þið sjáið er fugl sem Kanadamenn kalla thunderbird (eða þrumufugl). Kanadískar þjóðsögur segja að hann hafi flogið yfir garða hjá fólki og gripið börn og flogið með þau burt. Hver veit hvort þeir séu til í alvöru?
Hér hef ég kynnst því að fá glænýjan maís sem maður rífur laufin utan af og sýður í potti – ekki frosið eins og heima á Íslandi – og þetta er algjört sælgæti!
Tvisvar á dag fer lest framhjá húsinu okkar. Lestarstjórinn flautar nokkrum sinnum þegar hann nálgast húsið, því rétt hjá húsinu er stoppistöð fyrir lestina. En við erum orðin vön henni og sofum hana stundum af okkur þegar hún fer framhjá klukkan 8:15 á morgnana.

Ég að leika mér í Thetis Lake.
Hér sjáum við alls konar kvikindi, t.d. maríubjöllur sem við sáum á fíkjutré og heila skúfhænufjölskyldu sem kom í heimsókn í garðinn okkar. Við höfum líka hjólað mikið um og í eitt skiptið gátum við teygt okkur upp í næsta tré og náð í epli!
Við fórum eina helgi til Vancouver að hitta vinafólk okkar og fórum þá m.a. á ströndina, sem var mjög gaman.
Á laugardagskvöldum bökum við alltaf pizzu og þarsíðasta laugardag gerði ég pizzukarl.
Um síðustu helgi fórum við á risastóra sveitahátíð – Saanich Fair – og þar fékk ég að klappa smáhesti og sá þar reiðkeppni með vagna þar sem yngsti keppandinn var sjö ára! Ég fékk líka að skoða svartar endur með grænni slikju, grasker með vörtur, bökuátskeppni, risastórt squash (sem ég klifraði upp á) og fleira risastórt grænmeti. Nú veit ég líka hvernig hunang er búið til.
Á hátíðinni voru líka tívolítæki sem ég fékk að fara í.
Þið megið endilega hafa samband við mig einhvern tímann, netfangið mitt er marus [hjá] mikkivefur.is, ég blogga á http://marusbjorgvin.wordpress.com/ og ég er líka á Facebook.
Hlakka til að heyra í ykkur!
Ykkar gamli vinur og bekkjarbróðir,
Márus